ترانه شرقی

تا اعتراف کنی آواز نگاهت را

sinaaghazadeh1 — Sun, 30 Aug 2009 12:49:39 GMT

چشمانت را زندانی می کنند

تا اعتراف کنی آواز نگاهت را

تا دیگر شب ها

مادران مرده داستان دخترک کبریت فروش را

تعریف نکنند

چشمانت را زندانی می کنند

تا دیگر فریاد آزادی ات

لبخندی باشد بر شمع های سوخته

چشمانت را زندانی می کنند

تا خلیج مرگ

طغیان کند بر دهکده ی عشق

چشمانت را زندانی می کنند

تا سلام

کتابی ناتمام شود

آری،چشمانت را زندانی می کنند

تا هم بند رویاهای مرده ها شوی

آری،چشمانت را زندانی می کنند

پس بمیر که امروز وقت مردن است

sinaaghazadeh1 — Sun, 29 Mar 2009 12:18:18 GMT

چه زیباست روز مردن

ابر ها عشق را می بارند

رستم و سهراب نغمه ی مرگ

را می خوانند

و آرش کمانگیر تیرش را

به گل های زیبا می زند

دیگر دوستت ندارم

عشق من

چون دوست داشتن را دوست ندارم

پس بمیر که امروز وقت مردن است

دیگر چیزی برای دیدن وجود ندارد

sinaaghazadeh1 — Mon, 23 Mar 2009 12:04:05 GMT

چرا دیگر چشمانت را باز نمی کنی دخترک؟
دیگر طاقت دیدن مرگ را ندارم.
مگر مرگ زیبا نیست؟
چرا،زیباست ،خیلی زیبا.ولی برای پرندگان عاشق
مگر پرندگان نمرده اند؟
چرا ولی در دل ماهی های کوچک هنوز زنده اند.
ولی دیگر دریایی برای ماهی ها نمانده است؟
چرا در حوض کوچک چشمان پسرک هنوز جایی برای زندگی هست.
مگر چشمان پسرک برای همیشه بسته نشده است؟
ولی در خیال مادر چشمان پسرک باز است.
خیال، چه کلمه ی خنده داری! مگه خیالی هم هنوز وجود دارد؟
چرا وجود نداشته باشد. مگر هنوز قلم در دستان نویسنده ی تنها نیست؟
ولی دیگر زمانه ،زمانه ی ویرانگران است. همه چیز را نابود می کنند. حتی رویا ها را.
قبول دارم، ولی هنوز که من و تو زنده ایم.
نه دخترک، دیگر من و تو هم زنده نیستیم.دیگر کسی نمانده است که بر سر قبر ما کلامی سخن بگوید.
پس تو دیگر چشمانت را ببند که دیگر چیزی برای دیدن وجود ندارد

به آب می زنم

sinaaghazadeh1 — Thu, 26 Feb 2009 09:49:19 GMT

در خانه سرد چوپان

با آتش گرم می رقصم٬

و با کلاغ های دیوانه

آواز مرگ را می خوانم.

به آب می زنم

تا قطره های اشکت را

از میان صدف ها بیابم

با ماهی های مرده

آواز زندگی را می خوانم

ودر قبرستان های متروکه

می دوم و فریاد می زنم

دنیا چه زیباست

با صدای خمپاره های وحشی

چه زندان بان های خوبی اند

کسانی که سیگار برگ در دست می گیرند

و بر روی رویاهای زندانی ها می کوبند

به کنار سگ مرده می روم

و به او می گویم

بخواب،چه زیبا خوابیده ای،بخواب

و در همین موقع نگهبانان وحشی

به سراغم می آیند

چه زیباست

وقت مردن

چه عاشقان خوبی اند مردگان

sinaaghazadeh1 — Wed, 11 Feb 2009 18:29:40 GMT

چه عاشقان خوبی اند مردگان

سخن نمی گویند

حرف نمی زنند

تنها شاخه گل ها را دوست دارند

دیوانگان را دوست دارم

سوختن شمع

افق چشمانشان است

باران بهاری را دوست دارم

اشک های چشم هایت را می شوید

و به آیینه ها هدیه می کنند

پستچی ها را دوست دارم

نامه ها را به آتش چشمان پرنده هدیه می کند

و من مرگ را دوست دارم

چون سر پناه خوبی برای عاشق شدن است

تیک تیک ساعت

sinaaghazadeh1 — Fri, 06 Feb 2009 17:59:43 GMT

دیگر پرندگان با صدای تیک تیک ساعتم

عاشق نمی شوند

دیگر آیینه ها نگاهم را پس نمی فرستند

دیگر صدای خمپاره ها

وصیت نامه پسرک را سر نمی دهد

دیگر گذر زمان

شلاق دستان دراز پیر مرد نیست

دیگر صبح ها با صدای فرمانده از خواب

بیدار نمی شوم

دیگر با پسرک مرگ بازی نمی کنم

و دیگر چشمان خسته ات

سراینده ی آواز مرگ نیستند...

گل های خیالی را برایت می چینم

sinaaghazadeh1 — Tue, 13 Jan 2009 12:13:18 GMT

آسمان را پشت سر می گذارم

به ستارگان عشق می رسم

به باغ های آسمانی می روم

و گل های خیالی را برایت می چینم

پنجره ها را باز می کنم

هم آواز پرنده می شوم

و نغمه ی چشمانت را سر می دهم

سوار اسب سپید می شوم

و به سوی چشمانت می تازم

نهال واقعیت را در زمین می کارم

تا شاید روزی به بزرگی

چشمان تو شوند

عشق من چشمانت را باز کن

تا طلوع خورشید جهان شود

زن نغمه خوان

sinaaghazadeh1 — Wed, 07 Jan 2009 08:14:18 GMT

هوا تاریک شده بود. در کنار دریا خوابیده بود. صدای دریا آرامش خاصی به او می داد. ناگهان از آسمان قطرات باران به پایین آمدند. انگار باران آمد تا رویا های پسرک را بدزدد و با خود ببرد. مرد،زیر باران چشمانش را بست. از درون تاریکی زنی زیبا بیرون آمد و نغمه ی آشنایی را خواند. مرد از جای بر خاست و از دریا دور شد. سوار ماشینش شد و به راه افتاد. با ماشین رفت و واقعیت ها را پشت سر گذاشت.به جاده ای زیبا رسید.جاده ای که در یک سو درختان رو به آسمان می رقصیدند و در یک سو گل های خندان دل خاک را شکافته بودند و به سوی خورشید گلبرگ هایشان را باز کرده بودند.مرد در جاده پیش می رفت که ناگهان از حرکت ایستاد و دیگر پیش نرفت.از ماشین پیاده شد و به سوی درختان دوید.گوشه ای خلوت را برگزید و تنها در کنار درختان دراز کشید.مرد بر روی زمین دراز کشیده بود و چشمانش را به شاخه های درختان دوخته بود.از میان شاخه ها صدایی شنید.صدای پرنده ای بود که تازه یاد گرفته بود عشق را از دهانش سرازیر کند. مرد به آواز پرنده گوش می داد، آوازی که سرشار مرگ بود.مرد گم شده بود در رویاهایش که صدای تیری او را از دنیای خود بیرون آورد.انگار پرنده آواز خود را خوانده بود.پرنده بال زد و رفت و بر روی شانه های زن نشست.زن باز شروع به خواندن همان نغمه کرد. مرد با شنیدن نغمه از جای برخاست و با سرعت از میان درختان خارج شد.سوار ماشین شد و شروع کرد به گریستن. مدتی بعد با ماشین از آن جا دور شد. مرد افکارش را در میان درختان جا گذاشته بود.احساس می کرد دیگر کنترل هیچ چیز در اختیارش نبود.حتی نمی توانست ماشین را کنترل کند و ناگهان همه جا تاریک شد.از درون تاریکی دوباره همان زن بیرون آمد. زن در کنار مرد نشست و گفت:"بخواب". و باز شروع کرد همان نغمه را خواندن....

تا دیگر پسرک تنها از صدای خمپاره ها نگرید

sinaaghazadeh1 — Fri, 12 Dec 2008 09:02:57 GMT

عشق من آواز عشق را بخوان

تا امید پرواز پرنده ها شود

تا قلم از دستان

نقاش خسته به زمین نیفتد

تا عابری خسته

از جاده خیالی من بگذرد

عشق من آواز عشق را بخوان

تا التیام بخش چشمان من شود

تا دیگرپسرک تنها

از صدای خمپاره ها نگرید

عشق من

بخوان آواز عشق را

نگاهت کلاغ ها را می ربایند

sinaaghazadeh1 — Sat, 29 Nov 2008 12:28:18 GMT

آیینه ها چشمانت را می شکنند

نگاهت کلاغ ها را می رباید

و در کنار مروارید ها پنهان می کند

عشق من چشمانت را ببند

تا شاهزاده ها بر سر آن

دوئل نکنند

صیاد های خسته

به آب می زنند

تا از میان صدف ها

چشمانت را پیدا کنند

عشق من چشمانت را ببند

تا پرواز تیر آرش کمانگیر

به پایان رسد

تا عشق را برای زمین

به ارمغان بیاورد

عشق من چشمانت را ببند